Dom Zdrojowy Świeradów Zdrój

Dom Zdrojowy, wznoszący się wysoko nad dnem dol. Kwisy na pn.-wsch. podnóżu Stogu Izerskiego (1107 m), został zbudowany w 1904. Roztacza się stąd ładny, choć nieco ograniczony widok na Obniżenie Świeradowskie, otwierające się ku Pogórzu Izerskiemu i na zach. kraniec Grzbietu Kamienickiego.
Budynek składa się z trzech części. Największa z nich, od pn. zach., mieści pokoje zabiegowe pawilonu VI sanatorium. Jej malownicza bryła została dodatkowo zaakcentowana wieżą zegarową o wys. 46 m.
Po pożarze w 1969 remont i modernizację wnętrza ukończono w 1975. Na przeciwległym końcu wznosi się nieco mniejsza część z pokojami i gabinetami pomocniczymi. Łącznikiem między nimi jest hala spacerowa o długości 80 m, szerokości i wysokości 10 m.
Jej atrakcyjność podnoszą — malownicza więźba dachowa, muszla koncertowa, bogata zieleń oraz szereg placówek usługowych: klub, kawiarnia, biblioteka. U wejścia centralnego znajduje się ujęcie źródła „Górnego" wraz z pijalnią.
Przed budynkiem rozpościerają się dwa tarasy o długości 160 m każdy. Między nimi urządzona została sztuczna grota z naciekami. Wmurowano przy niej pamiątkową tablicę z podobizną nestora polskiej turystyki i napisem: „Szlak im. dr Mieczysława Orłowicza w setną rocznicę urodzin — PTTK 17 XII 1981 Jelenia Góra".
Szlak ten to główny czerwony szlak sudecki, który zaczyna się właśnie w Świeradowie-Zdroju i biegnie przez całe Sudety do Paczkowa. Tak właśnie wędrował Orłowicz zaraz po ostatniej wojnie. Na tarasach rośnie dużo rododendronów (różaneczników), które dały asumpt do majowego cyklu imprez.

Galeria zdjęć Dom Zdrojowy